Supervisie op de vloer: lopend in beweging

‹ naar overzicht

We kennen allemaal de coachees die in hun eigen gedachtenpatroon rond blijven draaien, hun hersenen pijnigen, veel woorden gebruiken en vooral over hun gevoelens praten, zonder deze daadwerkelijk te beleven. Deze mensen zitten vast in een patroon dat zich vaak ook emotioneel en fysiek uit. Gevoelens en emoties zijn in het onbewuste verdwenen en hebben zich vastgezet in het lichaam.

Bewegen betekent losmaken wat vastzit

Fysiek in beweging komen is dan vaak een goede ingang. Wanneer je beweegt, komt los wat vastzit. Lopen en bewegen geeft meestal al voldoende ruimte voor wat er onder de oppervlakte zit. Het brengt wat in het onbewuste leeft omhoog.

Hoe werkt dat in de praktijk?

Pieter (een coach in opleiding) vertelt in supervisie dat alles goed gaat. Hij heeft over een leervraag nagedacht, maar heeft er geen. Hij heeft het erg naar zijn zin op de opleidng. Hij leert veel nieuwe dingen. Krijgt goede feedback waar hij echt iets mee kan. Hij hoort nieuwe en verrassende dingen.

In de supervisiegroep van Pieter gebeuren soms erg heftige en confronterende dingen met mensen. Ook tussen mensen onderling gebeurt er van alles. De lesdagen hebben impact op Pieter en werken door in de rest van zijn week.

De eerste gesprekken met Pieters oefenklanten zijn ook goed verlopen. Ze waren tevreden en ook van hen heeft hij goede feedback gehad, waarmee hij verder kan. Het is allemaal wel erg veel: opleiding, werk en privé. Hij heeft het erg druk op zijn werk, waar veel zieken zijn. Maar goed, hij is wel wat gewend. Dus ja, het gaat wel goed.

Veel woorden, waar een gevoelswereld achter zit. En waar Pieter aan voorbij lijkt te gaan. In ieder geval in het gesprek met mij.

Letterlijk en figuurlijk in beweging

Ik vraag Pieter te gaan staan en samen met mij te lopen in de ruimte. We lopen rond, waarbij ik Pieter vraag te letten op zijn ademhaling en bewust zijn voeten neer te zetten. Ik vraag hem wat te bewegen met z’n armen en zijn romp en automatisch vertraagt onze pas. We lopen steeds langzamer en rustiger. Het wordt stil. En zo blijven we wat heen en weer lopen.

Ik vraag hem vervolgens wat hij voelt in zijn lijf, waar hij wat voelt en wat dit gevoel hem zegt. Hij vertelt dat hij ontspannen wordt. Hij wordt rustiger en dat is prettig.

Dan vraag ik hem wat er nu omhoog komt, als het gaat om zijn ontwikkeling als coach. En of hij een voorwerp wil pakken dat dit symboliseert.

Pieter pakt een een theezakje met een papieren omhulsel en hij haalt het zakje eruit.
“Ik krijg op de opleiding de feedback dat wat ik zeg niet altijd overeenkomt met wat ik uitstraal. Met wat mensen bij mij ervaren. Mijn binnenkant is niet altijd mijn buitenkant. Dit begrijp ik niet helemaal en ik vind het vervelend om te horen”, vertelt hij mij.

Wat is er veranderd?

Doordat Pieter fysiek letterlijk in beweging komt, stopt hij met praten en rationaliseren. Hij voelt zijn lijf, wordt ontspannen en rustig. In de ruimte die ontstaat, krijgt hij contact met wat er werkelijk in hem leeft. Het pakken van een symbool helpt hem om hier uitdrukking aan te geven. De woorden komen dan vanzelf.


Supervisie op de vloer is een reeks van korte impressies: zo ziet supervisie met psychodrama eruit in de praktijk. En dit is daarvan het effect. Wil je deze manier van werken zelf in de vingers krijgen? Ontdek onze leertrajecten voor coaches en supervisoren.